
De maandag brengt ons veel goeds. Het is lekker weer, zodat we buiten kunnen ontbijten en rond half 11 zitten we op de fiets voor een tochtje naar de Middellandse zeekust: Argelès -sur-mer.
De route staat goed aangegeven en de meeste tijd rijden we over vrijliggende fietspaden.
Argelès zelf vinden we wat tegenvallen: de aangekondigde historische binnenstad biedt weinig spannends en de voetgangersstraten worden grotendeels bevolkt door zeer oude, dikke, gehandicapte, strompelende mensen, waarvan diegenen die afhankelijk zijn van een zuurstofapparaat geen uitzonderingspositie bekleden hier.
Intussen wordt er vrolijk doorgerookt en gevapet.
Een enkele voetganger wordt met het politiebusje de straat ingereden, uit het bus gezet en als ze door haar hoeven zakt, omhoog geholpen. Even later sukkelt ze de straat in, ondersteund door een tweede vrouw die uit de bus komt.
Is ze dronken? (‘ t is nog geen 11.30 uur, maar het zou kunnen), stoned? of gewoon heel slecht ter been? We zullen het nooit weten…..
We fietsen de weg in naar het strand. Als we er bijna zijn, zien we een grote markt. Hele ontspannen sfeer daar met nog echte standwerkers die o.a.hoofdkussen en dekbedden aan de man proberen te brengen. Ze nemen er de tijd voor zo te zien, want de potentiële klanten zitten op stoeltjes die in rijen voor hun kraam staan opgesteld.
Wat verder opvalt is het grote aantal kant-en-klaar gerechten dat daar bereid en verkocht wordt. We nemen gekookte aardappeltjes mee voor vanavond en ik moet zeggen dat die met wat salade erbij voor een heerlijke maaltijd zorgen.

Daarna fietsen we de boulevard op, naar rechts….naar links….(wat een groot breed strand daar zeg!)en belanden uiteindelijk bij een klein gezellig eettentje waar we oesters 🦪 eten met een glas lekkere witte wijn. We smullen!
Als we naar huis fietsen betrekt de lucht en donkere wolken pakken zich samen.
We komen net niet helemaal droog thuis, maar als je ziet wat er daarna en ‘s nachts valt, hebben we enorm geboft.
Heerlijke dag was dit.
Dinsdag




Op dinsdag klaart het op waardoor we de zeiknatte nacht snel vergeten. We fietsen naar Elre, een km of 10 van Palau. In tegenstelling tot gisteren geen enkele aanwijzing, waardoor het even duurt voor we op de goede route zitten én ook in tegenstelling tot gisteren is Elre wél een leuk stadje met een historische kern. We bezoeken het Cloitre en crossen daarna door de straatjes.
We zijn nog net op tijd voor de lunch op een overdekt terras. De zeewolf smaakt verrukkelijk en Peter is ook enthousiast over zijn wortelsoep met kokos (ik laat hem even aan me voorbijgaan, wortelen….. 🥕🥕🥕…ik ben er niet zo dol op! ).
(Ik waan me even in Oman, maar we zijn echt in Zuid-Frankrijk aan t fietsen….)



We hebben besloten om morgen verder naar het zuiden te gaan. In de buurt van Taragona is het dan vanaf donderdag weer lekker weer, want hier gaat het minder worden.
Omdat we geen vast plan hebben, laten we ons leiden door het mooie weer.