Hué

De eerste 2 dagen zijn geweldig in Hué.

De eerste dag fietsen we naar de keizerlijke stad in de citadel. Het is niet te vergelijken met onze ervaring van 15 jaar geleden. Het is veel drukker en veel meer georganiseerd met toegangstickets en
-poortjes. En, op een of andere manier maakt het nu meer indruk op me. Het is een groot complex met
veel doorgangsbogen (en dus doorkijkjes) met de verboden paarse stad, koninklijke kamers, tempels, een theater e.d.

Wij zijn weer redelijk op tijd terug, zodat we nog even lekker kunnen zwemmen en genieten van ons verblijf hier in hotel Spatel d’Annam, waarvan we er steeds meer van overtuigd zijn dat dit een prima keuze is.

En dan de tweede dag: donderdag 18 januari.
We fietsen naar de Koningsgraven, waarvan er 2 op “het programma staan”: ongeveer 10 a 12 km. ver.
Dat is normaal gesproken geen grote uitdaging, maar heuvel op, heuvel af is het toch behoorlijk zwaar.

De eerste die we vinden – Khai Denh tombe – is een verrassing: veel indrukwekkender dan verwacht.


De tweede die we bezoeken – Lang Minh Mang – ligt aan de overkant van Perfume river. De rivier heet zo omdat er zoveel bloemen langs de rivier groeien, dat het er altijd lekker ruikt. En het klopt: heel lekker!
Maar de rivier oversteken vanaf de eerste tempel is een ander verhaal. We worden van het kastje naar de muur gestuurd en we zijn zeker een half uur heen en weer aan het rijden voor we de goede toegangsweg naar de brug vinden. Als we die eenmaal over zijn, is het niet zo moeilijk meer.

Ook dit complex heeft verschillende tempels waar we doorheen moeten (trap of… trap af) en als we uiteindelijk helemaal aan het eind komen waar het graf van de koning moet zijn, blijkt dat hij daar inderdaad moet liggen, maar alleen op zijn sterfdag gaat het hekje open (en die is niet op 18 januari, dat weten we zeker!)

En nu het eind terug….
We hebben wel gezien dat er aan de walkant bij de rivier een boot ligt. Misschien kan die ons overzetten, dan hoeven we in ieder geval niet meer die snelwegbrug over!
We vragen of we mee kunnen en wat de kosten zijn. Het is € 8,— p.p. en dat vinden we best veel. Afdingen levert niets op en nadat we de voordelen hebben overwogen, stappen we in. Nou ja, we…..?
We worden aan alle kanten geholpen en even later zitten we met een Vietnamese familie op de boot. Na 10 minuten komt er nog een Vietnamees echtpaar dat in Washington woont en op familiebezoek is, in de boot en dan vetrekken we. Inmiddels hebben we begrepen dat we helemaal naar Hue-stad terugvaren en we vinden het best!

De tocht duurt uiteindelijk 2 uur, maar dan hebben we wel 2 x aangelegd! Eén keer bij een zeer religieus tempeltje waar we niet inkunnen, maar wel kunnen zien hoe een groep mannen de toegangstrappen aan het metselen is en een andere keer bij de Pagode die we morgen wilde gaan bezoeken! (kunnen we morgen iets anders gaan doen). Ja, en dan is het natuurlijk achteraf helemaal niet zo duur!

De late lunch houden we eenvoudig, want het is al best laat, en zien we dus maar als een soort voorgerecht voor vanavond.

Effe lekker bijkomen, want het was weer een dag vol verrassingen!

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Een reactie op Hué

Reacties zijn gesloten.