Dinsdag 27 januari
We worden weer uitstekend begeleid tot/met het aan boord gaan van de catamaran. We zitten op een prima plek, bijna voorin en aan het raam. Nou ben ik geen fan van een catamaran. Ze gaan wel snel, maar ik heb er een slechte ervaring mee gehad met een overtocht naar Londen, toen ik alleen maar de binnenkant van een kotszak heb gezien.
Ik probeer het van me af te zetten, pak mijn e-reader en vermijd om naar buiten te kijken. (Er komt wel iemand langs om genoemde zakken uit te delen, maar ik weiger dapper en lees door). Het gaat goed, ondanks de flinke deining en als we er zijn, hoor ik dat Peter ook niet echt genoten heeft. Ja, ‘t is niet altijd leuk!


Wij worden meteen “opgevangen” door een lieve taxichauffeur Qasim die ons herkent omdat hij een foto heeft gekregen van de dame die ons op de boot heeft gezet. Prima geregeld hier allemaal.
Bij het hotel mogen we wel alvast de koffers neerzetten, maar we kunnen pas na 14.00 u. inchecken. Geen probleem, want we komen ogen te kort om ons te realiseren dat we echt nog in Vietnam zijn. We zijn in een Italiaanse wijk beland in de plaats An Thoi. We wisten natuurlijk waar we naar toe gingen, maar dat het zo ver doorgetrokken zou worden dat we er niets Vietnamees meer in zien (geen propje papier op straat en geen losliggende tegel, om maar eens een paar typische voorbeelden te noemen)….
We wanen ons ineens in een andere wereld, die vooral gericht is op Koreanen en Russen. Heel vervreemdend, maar weer wel interessant.





We wandelen langs het collosseum (de startplaats van de 8 km.lange kabelbaan waarmee we morgen omhoog gaan) naar het San Marcoplein en dwalen door de Italiaanse wijken vol met terrasjes, koffiebarretjes en eetgelegenheden. Het is er heel gezellig en we vinden bij Thu ‘s kitchen een prima lunchgelegenheid. Ik verbaas me daar wel over een drietal andere (vermoedelijk Koreaanse) gasten – ik denk, vader, moeder en een volwassen zoon. Alhoewel ik het niet zo volwassen vind als je een knuffelbeer meeneemt die ook nog op de foto moet, maar allez.
Ze maken continu gebruik van de aanbieding “2 tapbier bestellen, 1 gratis” en ze laten het ene gerecht na het andere aanrukken. Terwijl wij daar lunchen zijn ze aan het zevende glas bier begonnen en als wij de zaak verlaten, lijken zij dat nog lang niet van paln te zijn.

Als we terug zijn bij het hotel kunnen we inchecken en blijkt dat we een heel appartement hebben. Superfijn, zelfs een apart zitje met 4 normale stoelen waar we een kaartje kunnen leggen. Vanmiddag kom ik daar niet aan toe. Ik moet even bijkomen van de flinke wandeling en de warmte.








De avond wordt afgesloten met een vuurwerkshow.

