Contis-plage

We zijn al vroeg wakker en direct na het ontbijt halen we “den Duuk” van de stroom af en rijd ik hem voorzichtig een eindje verder van de heg af. Peter staat buiten, heft het open raam zover mogelijk open en vervolgens in één vloeiende beweging weer dicht: geen weerstand, geen enkel probleem.
Géén plan B nodig.

Net na de middag komen we in Contis-plage aan de Atlantische kust. We hebben maar een heel klein stukje tolweg gereden en de rest via bochtige, smalle B- (en C, denk ik) wegen. Lekker rijden vind ik dat!
De aardappelsalade die ik vanmorgen met kliekjes van gisteren alvast heb klaargemaakt, smaakt goed! Koud biertje erbij. “Geen beter leven dan een goei.”

Peter gaat het zwembad nog even in en ik hou (- op dokters voorschrift-😉) lekker mijn gemakje. Ik ben inmiddels begonnen in Stemvorken van A.F.Th. van der Heijden en het boeit me meteen.

De mosselen die we ‘s avonds bij het strand eten halen het niet bij die van vorige week, maar de rest is prima. Vooral de Cubaanse muziek brengt mooie herinneringen boven en maakt meteen vrolijk.
‘s Avonds barst het onweer los, maar het valt allemaal nogal mee; de voorspelde storm blijft uit.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vanaf zondag in St-Emilion

Gisterenavond heeft de boerin ons aangenaam verrast:

– een aperitiefje

– een eiergerecht met mimosakruimels als voorgerecht

– een soort kipperagout, worst, sla en gebakken aardappeltjes

– een vanille-chocolade-pudding als toetje

Ze heeft haar best gedaan voor ons.

‘s Nacht valt de stroom uit en als Peter de boel gaat inspecteren, blijkt dat de stekker uit de elektrapaal is! Een raadsel hoe dat kan.

Vandaag rijden we naar St-Emilion, het centrum van een beroemde wijnsoort.

Het is bloedheet als we aankomen en de receptie waar een kleine wachtrij is om aan te melden, ligt pal in de zon. We krijgen een plek aangewezen: een fijne plek maar ook niet veel schaduw: dat lossen we op met de tarp.

Peter gaat toch weer eens proberen te zwemmen (ik herinner me zijn gebibber van gisteren, na een duik in het ijskoude zwembad en blijf rustig “thuis”.)

Ik hoor hem na 5 minuten al weer aan komen “slipperen” en denk “Zie je wel…veel te koud!” Maar hij komt me halen, want er is een verwarmd zwembad met veel baden, zelfs een jacuzzi en rondom heel veel ligstoelen in de schaduw.

We boeken gelijk een nachtje bij en vinden bij de volgende bestemming ook een Yellow Village-camping; echt wel heerlijk met deze hitte.

De volgende morgen fietsen we al vroeg naar St. Emilion en slenteren rond in de gezellige, soms zeer steile, straten die voor het grootste gedeelte bestraat zijn met grote gladde klinkers. Vanaf het eerste uitzichtspunt zien we onder ons het plein liggen waar we gisteravond hebben gegeten bij Le Bouchon. Even verder komen we in een prachtige kerk, die we later via een binnenplaats met een moderne beschildering langs de achterkant weer binnenkomen.

Het toeristenbureau is niet open om 11.00 uur zoals aangekondigd en als we 10 minuten later nog eens proberen is dat wel het geval en staat er een wachrij in de brandende zon. Dat hebben we gisteren al gedaan en we houden niet zo van herhaling. We fietsen daarom rechtstreeks naar de startplaats van het toeristentreintje door de wijnvelden en kunnen daar regelen dat we vanmiddag om 17.00 uur meekunnen met “Option 2, avec visiter la cave et degustation”.

Peter rijdt nog “even” naar het volgende dorp voor een grote supermarkt, maar komt na een uurtje terug na een bezoek aan een kleine kruidenier en een soort landmarkwinkel met alle boodschappen én met asperges, ham en aardbeien. Dat wordt weer smullen vanavond.

De middag brengen we door op stretchers in het zwembad.

Tijdens de rondrit in het open treintje zitten we in de wagon voor buitenlanders met koptelefoons met Vlaamse uitleg. Lekker doorwaaien in de mooie wijnstreek met goede uitleg: wat wil je nog meer?

De rondleiding in de cave is interessant, de proeverij (1 glas met een klein scheutje wijn) matig en de St.-Emilionwijn, classification A, niet lekker genoeg om de goedkoopste fles te kopen (€ 37,—)

Wel een leuke manier om de dag af te sluiten.

De laatste dag hier (dinsdag 15/6) besteden we heel nuttig.
We gooien een was in de wasmachine, spannen een lijntje en een uurtje later ligt die weer in de kast. We eten thuis een aardappelsalade en daarna fiets ik naar het stadje voor een bezoek aan een dokter. ‘s Morgens heb ik wat Franse zinnen geknutseld waarin ik uitlegde dat ik waarschijnlijk een ontstoken teen heb ten gevolge van een ingescheurde teennagel en gebeld om een afspraak te maken: ik werd begrepen!

De huisartsenpraktijk blijkt verhuisd te zijn, maar zoiets staat dan weer niet op de website en is me ook niet verteld toen ik belde. Via heel wat omzwervingen en stops om te vragen waar de dokter woont, geeft de bakker mij uiteindelijk het verlossende woord: hier schuin aan de overkant bij de blauwe deur.
Als de dokter net zo deskundig is als aardig, dan komt het wel goed met mijn teen.
Veel alcohol (op de teen) overdag en ‘s nachts creme erop. Niet te veel zon, voet omhoog als het kan en een antibioticakuur. Veel drinken en gemakje houden.
Nou dat komt goed uit met dit weer!

Het waren fijne dagen hier in St.Emilion.

PS
’s Avonds wil ik het raam van de camper dichtdoen, maar dat lukt niet. Camperboek erbij: eerst helemaal openduwen en daarna kunt u het sluiten.
Helemaal openduwen lukt alleen als we samen met een stok de heg wegduwen, maar bij het dichtdoen voelen we weerstand en krijgen we hem niet dicht.
Dan maar open laten staan vannacht en hopen dat het morgen wel lukt als we een stukje verder weg van de heg gereden zijn….want wat doen we als het niet lukt?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zaterdag bij de boer in Ruffec

Als we ‘s morgens wakker worden, fluiten de vogels en staat de zon binnen de kortste keren te stralen op onze ontbijtplek voor “Den Duuk”.
Wat een begin van de dag….

Vandaag gaan we weer een stukje zuidelijker, achter Poitiers.
In Ruffec, bij de boer, gaan we de camper wegzetten. De website is veelbelovend: grote plaatsen, sanitair, veel rust en een zwembad. Het klopt allemaal en het ziet er veel “natuurlijker” uit dan op de website.

In de wolken komt de hele wereld voorbij! Eerst IJsland en dan Engeland: ik zie de kust van het Zoutpad (het boek van Raynor Winn dat ik aan het lezen ben.)
Daarna nog meer, maar ik dommel af en toe weg.

 

 

Er zijn geen afgebakende plaatsen, maar “onze” plek in de buurt van het zwembad bestrijkt zowat de helft van de camping. We gaan juist op die plek staan omdat we daar elektriciteit hebben en verder is op de hele camping geen andere gast te zien! Het gras is niet gemaaid, onze wielwiggen zakken na 10 minuten in de grond, het zwemwater is ijskoud (vertelt Peter), maar we komen hier volledig tot rust en vanavond eten we bij de “boerin” op het terras de dagschotel: ik ben benieuwd!

Morgen gaan we naar St. Emillion voor 2 nachten: kijken of het lukt om een wijntoer te boeken. Zo niet, dan gaan we het zelf doen op de fiets.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Naar Azay-le-rideau (voor 2 nachten)

10 juni 2021
Het is een behoorlijk lange rit naar Azay-le-rideau, onze bestemming bij de Loire.
We rijden afwisselend Routes National en tolwegen.
Deze laatste geven weinig reden tot opwinding, maar we zijn wel telkens enthousiast over de vorig jaar aangeschafte tolbadge. “Dit is toch wel echt heel gemakkelijk, zeg.” “Wat doet-ie het goed, he?” “Het lijkt ook stukken goedkoper!”

Tussen de middag voelen we ons weer helemaal “en route” in Frankrijk: we lunchen bij een “idyllisch aan de weg gelegen” chauffeurscafé van les Routiers en hoewel ze bepaald geen haute cuisine serveren, genieten we van de taalmisverstanden, de eenvoud en de ambiance.

De camping is al even eenvoudig: géén sanitair, ook geen WC’s en alleen een paar koudwaterbakken voor het afspoelen van de vaat of het doen van een handwasje in de openlucht. Er is wel elektriciteit en voor een paar nachtjes is dat genoeg voor ons: we zijn selfsupporting. (Ik kan niet ontkennen dat Peter best wel blij is als ik aan het einde van het parkeerterrein buiten onze camping hele nette openbare toiletten vind: daar fietst hij graag even naar toe!)

11 juni
Vandaag maken we een fietstocht van 41 km., waarvan het middenstuk langs de Loire loopt.
Bij de eerste stop in Villandry bezoeken we de kasteeltuin (het kasteel zelf skippen we) en we hebben geen spijt van de keuze: het is een prachtige wandeling door de tuinen.


Tijdens de lekkere lunch krijgt Peter rauwe biefstuk i.p.v. medium gebakken, maar dat wordt keurig hersteld. Daarvoor kreeg hij al een aanval van de serveerster te verwerken die een pichet rode wijn in zijn richting omstootte (hij kon net ver genoeg  wegspringen om niet geraakt te worden) en ook zijn mes vloog op de grond. We denken dat het een stagiaire is, want ze poetst de tafel met een servet af en raapt zijn mes op….Geen woord van excuus, geen schoon mes, niks. Gelukkig ligt er nog ongebruikt bestek op de tafel naast ons.
Het lijkt nu een en al kommer en kwel, maar we hebben heerlijk gezeten en gegeten!
Het is een mooie dag!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

En weg zijn we…

“Goed uitkijken, hé!”
“Ja!”
En weg issie…. Nog even naar het dorp, kijken of het iets is….
Na een lange reisdag zijn we in een piepklein dorp onder Rouen beland:
Le Bec- Hellouin.

We zijn begonnen in Brasschaat, bij het huis waar de zoon met zijn gezin in september zijn intrek neemt. Na 4 jaar Singapore is het tijd voor een nieuw avontuur.
Daarna rijden we via de ring Antwerpen (er schijnt van alles gebeurd te zijn en er wordt gewerkt aan de weg), via Gent zuidwaarts. Het is een saaie, lange, drukke weg. Waar we wel van genieten is onze tolbadge. We hebben hem in Brasschaat voor de voorruit geplaatst en hij werkt perfect! Even opletten dat we het poortje met de juiste hoogte hebben, maar dan is het daar zo “gepiept”!
Onderweg stoppen we een paar keer om even wat rust in te bouwen voor de chauffeur, maar het gaat goed…..tot een paar km. voor Rouen: donkere wolken waaruit even later heel wat regen klettert (Hoe kan dat nou? ‘t Is de hele dag al stralend weer?) en we zijn heel wat later dan gedacht, nl. precies in de spits (17.00 uur) dus knetterdruk.

Peter navigeert zo goed als hij kan met behulp van gsm en ik volg de commando’s zo goed mogelijk op. Dan moet ik midden in alle hectiek ook nog een sanitaire stop maken. Gelukkig hebben we het toilet aan huis, maar ik moet wel even ergens zien te parkeren, want dit kan ik niet rijdens oplossen! Het lukt wonderwel en even later beginnen we aan het laatste stuk.

De camping ligt vlakbij het dorp, maar zoals wij ernaar toe rijden in the middle of nowhere. Het is een fijne camping: volop plaats, een winkeltje erbij, ontbijtservice én een eigen restaurantje met o.a, “moules frites”, en dan noem ik alleen de zaken waar wij iets aan hebben nu, en niet b.v, het zwembed en het speeltuintje.
We worden ook met open armen ontvangen: “Ha, de Hollanders komen er aan!”

Aan de grenzen geen enkele controle: geen gezondheidscheck, geen vaccinatiebewijzen, geen pcr-tests nodig. Gewoon normaal de grens over: GEWELDIG!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Zaterdag in Harderwijk

Het belooft een mooie dag te worden en daarom hebben we een fietstocht  gepland naar de zandverstuivingen in Harderwijk en dan terug via een fietspad vlak langs het Veluweweer.

De zandverstuivingen zijn erg mooi.


Harderwijk is gezellig en druk op de terrasjes waar we bij de Baron iets eten. Mijn tosti is zo droog, smakeloos en opgediend alleen met een hele zure ketchupsaus, dat ik hem na een paar happen echt laat liggen (en dat gebeurt niet gauw!) We fietsen langs de gezellige boulevard waar we langs een viskraam komen met beoodjes paling, kibbeling etc. Daar maken we goed wat de Baron heeft laten liggen! HEERLIJK!

Via de route langs het Veluwemeer fietsen we terug. Het meer zien we alleen aan het eind op een Euroresort, maar de zon heeft zich dan al weer een tijdje niet laten zien en dan vinden wij het toch frisjes. Dus lekker terug naar de camping in Hulshorst en nog even proberen te genieten van de avondzon die er meestal wel een uurtje is, en dat lukt!

Morgen terug naar huis. Een week om alles wat we nu tegengekomen zijn (voldoende goede batterijen fietsen? Wegenwacht in Europa?) te regelen; een week voor de laatste prik voor Peter; een week om alle voorbereidingen te treffen voor een rit naar de zon 🌞; vrienden-/familie te bezoeken of te ontvangen en dan hopen we de tweede week van juni weer en route te zijn.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

🌞(28 mei)

Het is een zonnige dag! We ontbijten buiten en blijven een ochtendje op de camping hangen. Wat een luxe, lekker lezen in het zonnetje!


Na de lunch stappen we op de fiets voor een tochtje in de mooie omgeving en ‘s avonds gaan we Wilco feliciteren in Harderwijk. Het is nog een hele speurtocht om er te komen, maar na wat flinke omzwervingen o.a. dwars over het plaatselijke kerkhof weten we hem toch te vinden.


Het levert niet alleen een gezellige avond op, maar ook nog wat verfraaiingen voor onze camper (met dank aan Maud!)

‘s Avonds laat worden we opgeschrikt door een ALERT: er is een grote brand uitgebroken in Dronten en het kan zijn dat we last krijgen van de rook (ramen dicht, dan). Dat is niet het geval.
(De meeste last hebben we nog van het tweede ALERT een uur later, als we net bijna slapen!😉)

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nietap/Leek – Groningen

Heb ik al verteld dat het prutweer is?
Die ene avond dat we in de buurt van Leek – in Nietap – kamperen, parkeren we de camper op het bestrate gedeelte achter de receptie en rijden we niet eens de camping op: te link, want te nat, daar komen we morgen niet weg! Het giet voortdurend; er lijkt geen eind aan te komen.

Als de volgende morgen bij Jasicamp de deuren opengaan, zijn wij de eerste klanten.

Sander van de werkplaats ontvangt ons vriendelijk en stelt mij gerust als ik mijn twijfels uit over de baalbaarheid van de plaatsing van een hordeur: komt dik voor elkaar, net als de swing voor de fietsendrager! We parkeren de fietsen voor de deur want inmiddels hebben we besloten met de bus naar Groningen te gaan, aangezien we geen snorkels bij ons hebben. Als we de sleutels van de camper en de fietsendrager weer afgeven bij Sander moet hij ons een vervelende boodschap brengen: het plaatsen van de hordeur is inderdaag niet mogelijk bij onze camper.Ik ben niet eens teleurgesteld omdat ik het de hele tijd al vermoedde, maar jammer is het wel…..

We nemen de bus naar Groningen waar we op het terras van de Zusters onder de verwarmingslampen op een zeer beschutte plaats proberen weer wat warm te worden. Dat lukt wel na een uurtje met koffie en appeltaart erbij.

Peter heeft ontdekt dat er een Plato-zaak is en daar komen we helemaal op temperatuur.

Door de mooiste winkelstraat van Groningen slenteren we tenslotte richting station waar we de bus terug naar Leek nemen. Bij Jasicamp moeten we nog een uurtje wachten, maar we zitten op heerlijke stoelen in de wachtruimte waar de houtkachel brandt: we leggen een kaartje.

Tegen zes uur ‘s avonds zijn we in Hulshorst, tussen Nunspeet en Harderwijk.
De donkere wolken zijn verdwenen en het weer ziet er gunstig uit voor morgen.
Het zal toch niet waar zijn?

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Via Boelenslaan naar Nietap

Je leest het goed! Boelenslaan en Nietap (wie kent het niet?)

Boelenslaan ligt even voorbij Drachten, waar we onze eerste stop gepland hebben.
We parkeren op het terrein van AH en wandelen het stadje in. Al gauw duiken we een boekwinkel in en slaan onze slag: de nieuwe van Jeroen Brouwers (Cliënt E. Busken) en van AFTH (Stemvorken).
In Boelenslaan bezoeken we Jan, een “oude” kennis van de PIZ-cursus van 3 jaar geleden. Het is fijn om met hem bij te praten en we zijn enorm verrast dat hij een heel programma bedacht heeft, inclusief een mooie wandeling in de buurt en een etentje in restaurant De Leyen in Rottevalle (ook een dorp hier in de buurt!)

Tijdens de wandeling is het frisjes maar droog. Hoe bijzonder dat is, weten we later pas als we op het terras plaatsnemen bij De Leyen. Het personeel is uiterst vriendelijk en probeert ons warm te krijgen met dekentjes, verwarmingspaal en elektrisch verwarmde zitkussens, terwijl de wind en de striemende regen de zeildoekoverkapping geselen. Het eten en het gezelschap maken veel goed.
Het wordt een hele mooie middag.

Als we in Nietap op de camping aankomen, raadt de beheerder ons aan niet te ver het veld op te gaan, omdat de bodem daar inmiddels ook blank staat. We vragen of we achter de receptie op het bestrate gedeelte mogen bivakkeren en in no time staan we daar: kachel aan, koffie drinken en een mooie film  kijken.

Morgen gaan we naar Jasicamp in Leek (3 km hier vandaan): daar gaan ze wat verbeteringen aanbrengen aan de camper. Daarna rijden we naar Camping de Vuurkuil in Hulshorst (Veluwe)

Ik laat nog weten of het allemaal gelukt is!

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Harich (2)

Over deze dag valt niet heel veel te vertellen.
Het is gewoon weer zo’n druilerige dag, waarop het aan het eind van de middag iets beter wordt.


(Tussen de middag bak ik een paar pannenkoekjes = totaal onbelangrijke info, maar dan weet ik later weer wat voor dag dit was….)

We fietsen naar Oudemirdum naar het enige overdekte, verwarmde terras om te gaan eten.
We gaan behoorlijk vroeg (16.00 uur), zodat we daar eerst een goed plekje kunnen uitzoeken, ons eigen happy hour creëren (we hebben de kaarten meegenomen) en tot slot eten bestellen.
Zo gezegd, zo gedaan.
Ik sta de hele kaartsessie op winst en pas het allerlaatste potje verslaat Peter mij alsnog.

Bij de evaluatie vragen we ons af, wie nu het meest genoten heeft van het kaarten: ik, omdat ik de hele tijd voorgestaan heb of Peter, omdat hij op de valreep won?

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen