Langkawi (1)

Leeftijdsdiscriminatie. Ik schreef er al eerder over. Toen positief, want senioren krijgen hier vaak korting op toegangsprijzen en dat is leuk. Maar nu vind ik het even minder. “Do you know how to drive a motorbike?” vraagt de verhuurster. We staan al een tijdje in de rij en alle voorgaande klanten hebben dezelfde papieren moeten invullen en dezelfde documenten moeten overhandigen (rijbewijs en ID) ter registratie, maar deze vraag wordt alleen aan mij gesteld. Oei, die komt binnen… Ik hoef geen praktijkproef af te leggen en even later zijn we op weg. We hebben vooraf geen route uitgestippeld: het enige doel vandaag is om een accommodatie te vinden voor de laatste 3 nachten hier op Langkawi en dan liefst een in een rustig gedeelte en met een zwembadje zodat we wat verkoeling kunnen vinden: het is erg warm. Hier is het rustig op ons resort (en binnen is het lekker koel), maar ons terras staat bijna de hele dag in de volle zon zodat we alleen maar door de glazen voorwand van ons huisje kunnen genieten van de reigers, de prachtig turqouise kleine vogeltjes – nog even uit (laten) zoeken wat het zijn, maar we krijgen ze nog niet gefotografeerd – en de buffels. En, laat op de middag als we het geluk hebben dat er wat bewolking is.

Het stadje is druk en lawaaierig door alle bouwwerkzaamheden. De afgelopen 7 jaren is hier heel veel veranderd en verbouwd (op nog geen 100 meter van elkaar zien we een MacDonalds, een KFC en een pizzahut). De gezellige barretjes en restaurantjes zijn bijna allemaal verdwenen en hebben plaatsgemaakt voor souvenier- en eetstalletjes (halal). Kennelijk vindt men het nog niet genoeg, terwijl de enige eenrichtingsstraat die er doorheen loopt elke dag voortdurend dichtslibt met brommers en auto’s.

De zon schijnt, het waait een beetje, prima brommerweer dus. We vinden een resort in het Zuid-Oosten: the Ocean Residence en Spa, met wel 3 zwembaden. Als we hier eens zouden kunnen boeken… en, het kan! Er is plek en het is betaalbaar. Geregeld! We blijven er gelijk maar even lunchen. De salades versterken het goede vooruitzicht: dat gaat wel lukken hier.

We maken een flinke eilandtoer en komen helemaal in het Noorden. Daar vinden een groot gebouw vol met bijzondere winkeltjes van zzp’ers, die er o.a. zelf gebatikte kleding en zelfgemaakte sieraden verkopen. Ze geven ook workshops, want er zit een flink aantal mensen met begeleiders stof te beschilderen.

De helm moet, maar ik zit er nogal eens mee te vechten!

Tegen vijven leveren we de brommertjes weer in. Het is een leuke dag geweest. En, misschien is het de goden verzoeken, ondanks dat het regenseizoen hier officieel bezig is/begonnen is: we hebben alles bij elkaar nog maar 2 regendagen gehad en die hebben ons nauwelijks gehinderd in al onze activiteiten.

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

4 reacties op Langkawi (1)

  1. Rob de Louw schreef:

    Haha,
    Ze wisten precies welke scooter ze aan jou moesten geven…..(zie nummerbord)!

  2. Rob de Louw schreef:

    maar is écht niet boos bedoeld, hoor…..

  3. Rob de Louw schreef:

    tenminste……van mij niet, wat ze daar gedacht hebben weet ik niet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *