Caseres (tussenstop)

dag 23, 11 sept

De tussenstop brent ons op een camping met een eigen WC annex douchecel. Best luxe!
Eind van de middag fietsen we naar het centrum en starten in de Plaza Mayor en beklimmen vervolgens de toren van het oude, goed bewaarde, gedeelte van de oude stad en kunnen ook nog een stukje meepikken van de oude stadswal en beneden zien we een Romeinse opgraving. Het oude gedeelte is heel goed geconserveerd, maar voor elke blik in een kerk of een piepkleine tentoonstelling wordt entree gevraagd en verder lijkt het oude gedeelte wel bewoond, maar buiten wat toeristen is er geen mens te zien. Dat maakt het allemaal wat doods.

Bij aankomst heeft Peter snel een tafeltje en een paar stoelen geruild met die op de lege plek van de achterburen: beterek kwaliteit en beter zitconfort (als er dan toch zoveel luxe wordt geboden, gaan we voor the max!) Alleen komen de achterburen al weer snel thuis (zij stonden daar al, al bleek dat echt nergens uit) en buurman komt zijn setje opeisen!

Beetje beduusd en beschaamd worden tafel en stoelen omgeruild en hebben we het vermoeden dat deze actie geen banden heeft geschapen. Maar dan komt de ochtend daarop de verrassing. De achterburen staan op het punt van vertrek als de buurman nog even vriendelijk aan Peter komt vragen of wij de tafel en stoelen nog willen hebben, want dan ruilen we ze even……
Nou, zo kan het ook; wat zijn er toch een boel lieve mensen!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

2 dagen Plasencia

dag 21 en 22, 9 en 10 september

We voelen ons meteen thuis op deze camping zonder echt aanwijsbare redenen.
Op vrijdag doen we een handwas, – nadat Peter gelopen heeft – en die is in een mum droog.
Dit is geen belanrijk feit, maar ik wil het toch even vermelden.

’s Middags fietsen we naar het centrum. Dat is geen bijzondere ervaring. We drinken wat op de plaza Mayor en daarna rijden we naar een supergrote Carrefour, waar we om af te rekenen in een soort rij komen te staan zoals bij de Efteling, maar het gaat supersnel. Het personeel is heel erg behulpzaam en een van de meisjes helpt me bij het vinden van batterijen, nadat ik die heb uitgebeeld en dat vind ik een grote prestatie!

’s Avonds eten we paella op het terras van de camping.

Zaterdag is een topdag! We fietsen precies de andere kant op (van het dorp af) en zijn na een paar honderd meter het spoor al bijster. We worden geholpen door een al wat oudere wielrenner die voor ons rijdt om ons weer op het goede pad te brengen vanaf het stuwmeer. En dan volgt een 13 km. lange fietstocht langs de meanderende rivier door een prachtig natuurgebied met loslopend vee. Een van de mooiste die we ooit gereden hebben. Aan het eind vinden we tenslotte Tio Antonio die ijskoud bier en lekkere tapas heeft.

Op de terugtocht zijn we blij dat we ’s morgens al foto’s hebben genomen, want het is nu zo tegen de 40 gr. schat ik (althans zo voelt het) en er is bijna overal volle zon 🌞🌞🌞. We komen op het hele stuk ook maar 1 wandelaar tegen (net zo’n dwaas als wij🥴), maar ik heb geen seconde spijt van de tocht. Het is de moeite waard!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Salamanca

dag 19 en 20, 7 en 8 september

Deze twee dagen gebruiken we om Salamanca beter te verkennen. We fietsen iedere dag naar de stad over een 7-km.fietspad langs de rivier, lekker verkeersvrij, en crossen wat door het centrum.

Woensdagmiddag gaan we o.a. naar het museum Lis, een patriciërshuis in art-docostijl met schitterende glas-in- lood ramen die alleen maar gedeeltelijk (in de koffiebar) of illegaal gefotografeerd kunnen worden. We doen ons best. Verder is er veel werk van Dali te bewonderen.

Als we weer terug fietsen komen we langs een veld waar stierenvechters in spe getraind worden.

Op donderdag is het jaarlijkse Mariafeest (een vrije dag hier in Salamanca) waarop veel activiteiten plaatsvinden: een mis voor de notabelen (en dat zijn er veel hier) in de kathedraal en een Middeleeuwse markt met entertainment.

Tot slot bezoeken we de kathedraal (die na 3 eerdere pogingen nu eindelijk open is voor bezoek). In een woord: geweldig! Ik denk misschien wel de mooiste die ik ooit gezien heb.

(‘t is niet op foto’s vast te leggen hoe indrukkend mooi deze kathedraal is.)

Tegen half vier fietsen we naar de camping, in de hoop in het zonnetje de indrukken te kunnen verwerken. Maar onderweg miezert t weer tussen de iets betere momenten. We zijn t zat.

We breken op en 2 uur later zitten we voor ons campertje in de zon – zeker 5 graden warmer dan de afgelopen dagen – in Placencia!

Goede move!

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Salamanca

Salamanca

dag 18, 6 september

Een mooie eerste dag in Salamanca: jarige, happy familieleden; een fijne camping met een uitstekend restaurant waar we in de watjes worden gelegd tijdens de lunch en een prima plek, zonder overburen, met zon en schaduw, wat we maar willen!
Tot een uur of vijf willen we niets meer dan daarvan genieten.


Daarna rijden we over een fietspad langs de rivier zo’n 7 km. naar het centrum van Salamanca. Daar installeren we ons op we het schitterende Plaza Mayor waar de voorbereidingen voor de komende plaatselijke feestdagen in volle gang zijn en we oriënteren ons zo’n beetje op de stad waar we de komende dagen zullen zijn.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Potes-Tordesillas

dag 16 en 17 , 4 en 5 september

De laatste dag in Potes laat de zon hier zien dat het echt wel kan: een beetje bestendig weer: het is een prachtige dag!


We fietsen naar Mogrovejo, zo’n 10km. omhoog, de bergen in. Het is een schilderachtig mooi dorp, met een toren die behoorlijk hoog ligt. Als je er naar toe wandelt, wat wij deden, dan zie je dat je helemaal niet bij die toren kunt komen 🥴🤔 soort toerist trap, maar dan anders.

De fietstocht ernaar toe en terug is de moeite waard. Peter wil graag lunchen in het restaurantje dat hij vlakbij Mogrovejo zag. We stoppen en dalen via een trap af naar het restaurant. Opa verwelkomt ons, wijst de weg naar de eetkamer, vol met superchic gedekte tafels, en oma komt met een handdoek over haar linkerarm gedrapeerd de menukaart brengen. Zij zijn de enige aanwezigen buiten ons.

We bestuderen de menukaart en zijn even stil. “Wat een prijzen!” en “Gaat oma dat allemaal in haar eentje hier klaarmaken?” Het is 13.00uur en om 15.00 uur moeten we op de camping terug zijn om de F1-race met Max te zien. Dit opgeteld, besluiten we weer op de fiets te stappen, op de camping thuis te ”happen” (we hebben genoeg in huis) en dan eten we vanavond wel in Potes-city. Peter heeft een Mexicaans restaurant gezien en dat lijkt ons ook heerlijk: verheugen we ons daar op.

Na wat aanvangproblemen met wifi, F1-radio en Ziggo, kunnen we de race toch nog tamelijk goed zien. Heerlijk, en hij wint hem ook nog.

’s Avonds fietsen we naar de Mexicaan, die vakantie blijkt te hebben! Pas op, google weet niet alles!
Het alternatief is qua uitzicht perfect, qua eten matig, maar we fietsen toch weer heel tevreden naar huis. Het was een fijne dag (tevens 2e verjaardag van ons buurjongetje Leo, die totaal geen boodschap aan ons heeft en ouders die geen woord over de grens spreken…).

Morgen op weg naar Salamanca, eerste tussenstop in Tordesillas.

5 september: Op naar Tordesillas

Ik vertaal tordesillas als draaistoelen (zoals wij in de camper hebben), maar dat is niet correct (wel leuk, vind ik😉😃)

Als we de camping afrijden, ziet Peter iets, waar ik ontzettend van baal: het oranje motorlampje brandt weer! De eerste 50 km. gaat de route door de Picos, dus steile hellingen, duizend bochten (harde en scherpe volgens onze navigator-app en wij hebben nog steeds het verschil niet kunnen ontdekken): overweldigend mooi. Maar behalve al dat moois, het alert zijn in de bochten waar dan weer wel en dan weer geen scherpe zon staat, blijft toch de blik geregeld naar het oranje lampje gaan. Brandt het nog constant of begint het te knipperen? In het laatste geval moet je onmiddellijk stoppen en hulpdienst gaan regelen….doe dat hier maar eens op die hellingen…
Het gaat goed, maar als we na 150 km. in Palencia aankomen (geen typefoutje!) blijkt daar een Fiat professional garage te zijn, waar we meteen naar toe rijden. Ze gaan ons helpen na de lunchpauze om 15.30 uur (het is dan 13.00). OK, dan wij ook een lange lunchpauze. We fietsen naar het centrum en zorgen tegen 15.30 uur terug te zijn, in de verwachting dat we dan ook meteen geholpen worden. Zoals verwacht, gaat alles anders.

Wij moeten wachten tot de 3 busjes die binnen staan, klaar zijn en dan mogen wij erin rijden. We pakken de campingstoeltjes en gaan ”geduldig” voor de garage zitten wachten. We zien een dame met een stotterende motor tussendoor geholpen worden; er wordt geluisterd naar een jongen met een dure auto; er worden ijsjes uitgedeeld aan familieleden die even langs komen voor eeen praatje…
en dan tegen 17.00 uur mogen we de bus ineens toch half de garage inrijden: de rest staat er nog steeds allemaal in.

Er wordt weer een storingsanalyse uitgevoerd (de 3e in 3 weken: alles is motorisch prima in orde): de motorkap gaat open: er wordt van alles losgehaald en dan staan de monteurs op een gegeven moment met drie man onder de motorkap te kijken en roepen ons erbij. Er liggen wat lijken in de kast: dode muizen, die voor hun dood flink aan het knagen zijn geweest aan het luchtfilter en heel wat troep hebben achtergelaten! Dat verklaart de storing. Nieuw luchtfilter (er blijkt ook een te kort luchtfilter in te hebben gezeten?); een koppelstuk wordt juist gemonteerd (bleek aan de verkeerde kant gekoppeld te zijn?) en nog een uitvoerige controle van water- en oliepijl. TIP-TOP in orde nu.
We checken uit.
Als we alles weer ingeladen hebben en de fietsen staan erop, komen er nog een man of vier de naam van onze swing fotograferen en bekijken en bespreken uitvoerig de constructie. Volgens mij willen ze hem namaken!

Dan nemen we vriendelijk afscheid en worden uitgewoven door alle monteurs!

Om 19.00 uur staan we op de beoogde camping en dan rest ons niets meer dan een late-dinner en slapen.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Potes-Tordesillas

Potes

dag 14/15 2 en 3 sept

Als we net voorbij Santander zijn, op weg naar Potes in de Picos, gaan voor ons vrij onverwacht de rem-en alarmlichten aan. Even oppassen dus… Na een kleine 100m. schat ik, voegt iedereen in op de rechterrijstrook en dan zien we dat er een ernstig ongeluk gebeurd is. Er zijn 3 auto’s bij betrokken, waarvan er een volledig total-loss is en op zijn zijkant ligt. De weg ligt bezaaid met stukken plaatwerk en met de inhoud van de auto’s. Er staan mensen op de weg en tegen de vangrail en er wordt gebeld.
Er is nog geen hulpdienst te zien, daarvoor in het te kort geleden gebeurd. Zo te zien zijn er dus geen zwaar gewonden of erger: onbegrijpeijk als je het wrak ziet liggen.
Na het zien van zo’n ongeluk realiseer je je weer eens extra hoe kwetsbaar je bent en hoe alert je moet zijn in het verkeer.
We rijden door…meer dan even ”stilstaan” bij dit gegeven zit er niet in: we zijn op reis.

Potes ligt aan het begin van de Picos en wij vinden het een mooi dorp. Veel schilderachtige straatjes, trappen, bruggen en een mooie wandelweg langs de rivier, waarin eenden, ganzen en andere watervogels waarvan ik de naam niet ken, rondzwemmen.

Op de camping mogen we zelf een plaats uitkiezen, maar dan heb je er natuurlijk geen idee van dat hij tegen de avond bijna vol is. We zien ontzettend veel Nederlandse caravans en even later zie ik waarom. Achter ons is de caravanclub De Dissel neergestreken: een club voor 50+’ers die graag in een groep op vakantie gaan: een soort ”We zijn er bijna” van omroep Max. Op TV ziet het er soms vermakelijk uit, maar in het echt….Verschrikkelijk! Daar heb ik niet genoeg aanpassingsvermogen voor.

Op zaterdag fietsen we naar het centrum, waar we lekker rondwandelen en op een fijn terras genieten van het uitzicht. Peter leert er bloedworst met gebakken appel eten…

’s Middags kijken we zo goed en kwaad dat hier kan met de wifi en hotspot naar de plaatsing van Max Verstappen, waarna we weer op de fiets stappen om naar het Monasterio de Sante Toribio de Liébana te gaan kijken naar het originele kruishout van Jesus dat in een altaarkruis verwerkt is en lopen 600m. naar boven naar Ermita de Santa Catalina waar we een magnifiek zicht hebben op de Picos en Potes.

We hebben het goed naar onze zin, maar met het weer zijn we niet helemaal tevreden: het is te wisselvallig. Dan weer schijnt de zon en is het prima van temperatuur, maar als hij wegduikelt steekt er ook meteen een koude wind op waardoor je weer naar je vest en lange broek moet grijpen. Dat wisselt hier dus constant en daar hebben we geen zin meer in.

We wijzigen ons (altijd voorlopige) plan en gaan maandag een andere route nemen: we laten het westen links liggen en steken door naar het Zuiden.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Potes

Ramales de la Victoria

dag 11/12/13 30 aug t/m 1 sept

We genieten vooral van deze camping in de natuur, de rust en stilte op ons bosrijke plekje waar het deze drie sombere dagen qua weer, al zo vroeg donker is dat we om 17.00 uur onze buitenlampjes in de bostuin zetten: een en al romantiek.

De volgende dag doen we eerst de was (gratis wasmachine en droger!) en fietsen we ’s middags als het opgehouden is met miezeren naar de Cullalvera Cave, waar we – na een audio-visuele presentatie – ook een rondleiding krijgen. Het is maar een kort stukje van een paar honderd meter, terwijl de Palaeolithic art rond de km. diep de grot in ligt: dat krijgen we dus niet te zien! Wat wel? Gigahoge gewelven, wat stalactieten en een bedding waarin water stroomt als t flink geregend heeft (maar met die paar miezerbuien van nu blijft de bedding droog). Alles bij elkaar aardig als je niks anders te doen hebt, maar na de grotten van Postojna (Slovenië) geldt dat denk ik voor heel veel grotbezoeken.

Daarna willen we een wandeling gaan maken naar Covalanes (4km. heen en terug, 220 m. stijgen/dalen).
Ik heb mijn wandelschoenen aangetrokken en ik heb mijn wandelstok meegenomen: ik ben er helemaal klaar voor! Alleen mijn darmen niet (ik heb daarnet de gids al mee terug moeten lokken naar de wc., maar het heeft niet het gewenste effect gehad): ik moet afhaken.

Peter doet nog even wat boodschappen samen met mij en gaat dan alleen het pad op naar de Covalanas. Ik ga naar ”huis” om voor het eten van vanavond te zorgen.

Ik denk dat ik anderhalf uur later een foto van een bergtop krijg toegestuurd met de tekst (ik ben nu boven: superzwaar!) En dan ben ik een stuk minder teleurgesteld dat ik niet meeging, want dan had ik tijdens de tocht af moeten haken en dat was nog vervelender voor Peter.
Als hij terug is, is het bijna Spaanse dinertijd: het eten smaakt in ieder geval goed: zware tocht achter de rug of niet!

De laatste dag is het weer wat zonniger en maken we een fietstocht naar omliggende dorpjes als Valle, Riva en Arredondo en een grilplaats. We hebben dan een beeld van een gezellig restaurant waar je op het terras heerlijk kunt grillen. Dat beeld klopt niet: het is een hele grote, mooie picknickplaats met veel bankjes en je kunt er inderdaad grillen, maar dan moet je wel alles zelf meebrengen! Laten we daar nou niet op gerekend hebben.

(Het lijkt wel of de herfst hier al is ingezet: we rapen tamme kastanjes onderweg.)

Het alternatief is een lunch in het enige retaurant dat open is op onze route (we zijn dan weer bijna thuis), maar dat is bepaald geen straf: heerlijke vissoep en een gegrilde baars!

Topdagen hebben we hier: morgen de Picos in.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Ramales de la Victoria

Ramales de la Victoria

dag 11 30 augustus

Als we het dorp binnenrijden, krijgen we meteen een positief gevoel, wat nog intenser wordt als we inchecken bij de camping.

In het bos, op een supergrote plek, min of meer naast het sanitairgebouw dat er spic en span uitziet, heel veel privacy en een goed restaurant, op fietsafstand van het dorp via een prachtige route langs het riviertje met stroomversnellingen. Idyllischer kan haast niet.

Als Peter het dorp gaat verkennen, schilder ik met de aquarelverf en de waterkwast die ik van Ria kreeg.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Ramales de la Victoria

Zumaia (op herhaling)

dag 10 29 augustus

Vorig jaar zijn we hier ook geweest en aangezien we op doorrreis naar de Picos toch hierlangs komen, besluiten we op herhaling te gaan (omdat we het hier fijn vinden).

Op de camping worden we niet direct herkend, maar als we vertellen dat ze ons vorig jaar zo goed geholpen hebben met de verloren nummerplaat, weet Sarah het weer!

We kiezen uit een van de drie nog vrije plekken, zetten den Duuk neer en draaien meteen eerst de luifel uit, want ondanks de kustwind is het hier ook behoorlijk heet. Daarna is het prima uit te houden.

Aan het eind van de middag fietsen we naar het centrum en meteen door op de pier. Is het zo leuk omdat je op de pier eigenlijk niet mag fietsen?
Daarna wil Peter nog een keer naar de klifkust en deze keer wandel ik met hem mee naar het eindpunt.



De queeste naar een restaurantje is best wel moeilijk) omdat we geen etende medemensen zien (tot 20.00 uur wordt er alleen gedronken. Maar we vinden met behulp van een hele aardige ober van een bar een prima gelegenheid, waar we eerst wat indrinken met unas acietunas, potje kaarten etc., en daarna – als de kok in functie is, lekker kunnen eten.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Zumaia (op herhaling)

Lourdes

dag 8 en 9 27/28 augustus

Onze camping bevindt zich 700 m. van de hoogste kathedraal in Lourdes, die zich op zijn beurt weer boven de grot (het centrum waar alles om draait) bevindt.
De weg ernaar toe met de fiets is even snel als eenvoudig; eigenlijk alleen een beetje rechtdoor.

We fietsen ernaar toe als ”den Duuk” staat en wij weer een beetje bijgekomen zijn van de rit. Dat gaat ook allebei heel snel, want zo’n uitputtingsslag is dat echt niet!😃 Het inchecken is nog het lastigste onderdeel vanwege het tempo van de bejaarde intakers en de omslachtigheid waarmee alles wordt uitgelegd.
De hele entourage straalt de overdadige rijkdom van de katholieke kerk uit, maar wat het meeste opvalt is de rust van de vele bezoekers. Het is overal stil, er wordt fluisterend gesproken/gebeden en een groepje van drie personen zit zelfs zachtjes het “Ave Maria” te zingen. Het kan de vergelijking aan met een tempelcomplex in Azië en toch vind ik het hier ”vreemder” dan daar en ik krijg niet helder waar hem dat in zit.

De processie van 21.00 uur skippen we vandaag: die pikken we morgen mee.
Vanavond blijven we op de camping eten en houden daarna lekker ons gemak.

Zondag.

Tegen 10 uur parkeren we de fietsen weer op het ons bekende plekje boven bij de kathedraal en nadat we even in de mooie bovenkerk zijn geweest, gaan we snel naar beneden naar de grot. Daar begint net de mis van 10.00 uur. We volgen het gebeuren een klein half uurtje. Alle aanwezigen (!) – behalve wij, zo lijkt het – kennen de teksten en de liederen, of ze nu uit India of Afrika of Europa komen. En de meeste mensen maken een diep-gelovige indruk.

We wandelen nog wat rond op het gigantisch grote complex en raken verzeild in een tot kerk omgetoverde industriële hal, een kaarsenverkoop en -opsteekplaats (prijzen vanaf € 3,50 en mensen kopen ze bij bosjes), en een diarama over de geschiedenis van Bernadette de Soubiroux.

Dan vinden we het religieuze gedeelte voor de ochtend wel genoeg en gaan boodschappen doen bij E.Leclerq en daarna lunchen we in het centrum. Op de terugweg loopt Peter nog ”even” de kruisweg; vanwege de hitte een echte kruisweg.

De middag besteden we aan bellen, puzzelen, bloggen en radio Formule 1 luisteren. Wel in de schaduw op onze heerlijke plek hier: het is flink warm in Lourdes…🌞😎

Vanavond gaan we nog even naar de processie kijken en dan rijden we morgen naar de Spaanse Noordkust; een beetje zeewind vangen.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties