Laatste dag Danang

Langs het strand fietsen we naar het D3-museum. We zijn daar al wel eens eerder naar toe geweest in Azië (ik meen in Maleisië) en we hebben daar zo’n lol gehad… (Peter zoekt het even op en het was inderdaad in 2018 in Georgetown, Maleisië)

Bovendien voelt Peter zich weer lekker fit, dus we hebben wel zin om wat lol te trappen.

Nou, dat lukt goed….

Na al die standjes poseren en acteren zijn we moe maar voldaan. We fietsen terug om een lekker visje te gaan verorberen bij de Thai.

Op zo’n laatste dag gebeurt er van alles en kijk je terug op zo’n fijne week.
Nog even een paar foto’s van het hotel en omgeving; de jongens van de receptie die met ons op de foto willen; uitwisselen van Facebook en vrienden worden…

En tot slot, als galgenmaal, nog een Phu.

Op naar 2 dagen Hué, langzaamaan richting Hanoi…🛫✈️

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Laatste dag Danang

Musea in Danang

Er is een iets minder zonnige dag voorspeld, maar als we op weg zijn naar het Museum van Da Nang worden we al lekker verwarmd door Koos (zoals ik hem graag noem).

Het is een museum over de geschiedenis van Da Nang en die is, net als in heel Vietnam, doorspekt met oorlogen en geweld.
Natuurlijk zijn er ook beelden uit fijne tijden, maar die vind ik behoorlijk amateuristisch getoond.
Een voorbeeld.

We komen het museum binnen en dan staat er een enorm koperen schild. Je moet er van houden maar het is behoorlijk indrukwekkend. Dan verwacht je iets…

Een van de eerste taferelen uit vredige tijden laat ik hieronder zien.

Kennelijk konden ze geen ander attribuut vinden voor de man bij het vuur (Peter denkt dat het een archeoloog moet voorstellen, wat goed mogelijk is, maar dan nog….) dan een gebruikte witkwast 🥴🤭. En ook de andere getoonde taferelen vind ik persoonlijk niet echt mooi en/of indrukwekkend.

Wat wel heel uitgebreid, levensecht en indrukwekkend is, zijn de beelden uit de oorlog tegen de Fransen in de 19e eeuw en uit de Vietnamoorlog in de 20e eeuw.


Ze deprimeren me – ik denk door wat er zich allemaal aan oorlog en geweld afspeelt op dit moment- ondanks de hoopvolle titel van het kustwerk gemaakt uit oorlogsrestanten “Oorlog en vrede”.

We fietsen verder naar het museum des Arts (moderne kunst). En daar word ik dan wel weer heel blij van.
Zulke kleurige, prachtige schilderijen en sculpturen!

We zijn van plan om nog een derde museum te gaan bezoeken, maar Peter is vandaag niet in topvorm. Hij voelt zich zoals de man op de koe: “…de benzine is op…”

We besluiten om eerst nog een lekker Phu te gaan eten in het restaurantje waar we een paar dagen geleden voor de gesloten deur stonden en daarna naar “huis”. (Even slapen 💤 😴 of lekker op het balkon hangen).

Dan staan we goddorie weer voor de Phu-tent waar het bordje ophangt dat ze pas weer om 17.00 uur terug open zijn. Ik kan het niet geloven, want ik zie toch echt mensen binnen. We staan nog wat teleurgesteld voor de deur te dralen als er een man naar ons toekomt met de vraag of we maar met ons tweeën binnen willen. We knikken “ja” en hij laat ons weten dat het OK is: we mogen binnenkomen.

De soep met rundvlees smaakt verrukkelijk! En als we 10 minuten binnen zijn, snappen we waarom er buiten stond dat er niemand meer voor 17.00 uur binnen mocht. Er stopt een bus en het restaurant stroomt vol. Kennelijk hadden ze gereserveerd en er kon nu ook echt niemand meer bij. We boffen!

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Musea in Danang

Fietsverkenningen in Danang

Woensdag

We zijn nog maar net op weg, als we zien dat er wat te doen is op het strand: twee rijen mensen zijn bezig om netten binnen te trekken en als ze samenkomen blijkt het één net te zijn.
Het is ons niet helemaal duidelijk of het nu de bedoeling is om vis te vangen, of troep op te ruimen. Op de foto’s zie je wat ze ophalen: ongelooflijk veel zooi met een schamel aantal visjes dat er dan wel tussenuit gehaald wordt en op het strand verhandeld.

We fietsen verder richting schiereiland, maar na een paar kilometer haken we af: het wordt ontzettend steil én het is zó druk met auto’s en brommers; allemaal op weg naar de lady Buddha die vanaf de hoogte over Da Dang uitkijkt.
Hier zie je haar precies in het midden van de foto en dan lijkt het helemaal niet zo hoog, (zie ik nu….).

We gaan verder en komen uiteindelijk bij het gedeelte dat, volgens eerder verkregen info, zwaar getroffen is door de tsunami. Het bestaat uit splinternieuwe gebouwen met een hoop schrootflats er tussendoor waar – in de enigszins bewoonbare appartementen – nog echt mensen wonen: verschrikkelijke omstandigheden.

En even later komen we bij een modern winkelcentrum, waar we weer een andere manier van Thaise bbq ontdekken. In je tafel worden 4 bakken bouillon naar keuze warm gehouden en dan krijg je, ook al weer naar keuze een hoop vis, vlees en groenten om daarin klaar te maken en op te peuzelen: heel lekker!

De kippenpoten hebben we verruild voor een schaal vlees.

We vinden ook nog een nieuw mapje voor de paspoorten (tijdelijk goed genoeg) want het oude is tot de draad versleten, maar de indeling is nog niet wat ik eigenlijk wil, dus we blijven “jagen”.
(Ik denk dat de jacht in Nederland door gaat, want hier gaan ze qua afmeting, steeds uit van 1 paspoort)

‘s Avonds wandelen we tevergeefs naar een Pho-zaakje (een soepspecialist). Leuke wandeling, maar hij is gesloten. Gelukkig is dit de laatste Tet-feestdag! We sluiten de dag dus af met een broodje met kaas.
Ook lekker!

Donderdag

We doen het vandaag heel rustig aan: d.w.z. op het gemakje ontbijten en koffie drinken bij Masa, ons aanbevolen door de host bij Ponte Boutique. Het is een trendy zaak die je niet verwacht waar we hem vinden (in een niet-toeristische wijk, straten verwijderd van het strand). We drinken er avocadokoffie, een soort avocadosmoothie met koffie: goede combinatie (die we zelf nooit zouden hebben bedacht). We zitten in een soort “open-air-huiskamer” en genietend van de koffie lezen we in onze boeken, die we bewust hebben meegenomen. Zo hadden we het ons ook voorgesteld toen we vertrokken.

Daarna fietsen we weer helemaal terug naar het Noorden voor een massage!
Het is de moeite waard: goede ontvangst (voetbad en flesje water), prima masseuses en na afloop even bijkomen met lekkere koekjes!

Een verwendag, vandaag.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Fietsverkenningen in Danang

Marble Mountain

Op 8 km. ligt Marble Mountain, een rots waar veel grotten in zitten en waarop veel tempels en pagodes zijn gebouwd.
We gaan met de lift omhoog (wel een kwartier voor in de rij staan, want ook dit is een toeristische trekpleister en ik vermoed dat nog heel veel Vietnamezen vrij zijn vanwege Tet.)
Eenmaal boven is het trap op, trap af om bij en in de grotten te komen. Het is wel een bijzondere activiteit die veel mooie plaatjes oplevert. Als de monniken in gebed zijn, zingen ze live in de tempel en schalt hun gezang knalhard uit de speakers: oorverdovend! Gelukkig zingen ze niet zo vals als de meeste thuiskaraokers die we onderweg horen…🤭🥴


Halverwege is nog een doorgang door de berg, maar er wordt gewaarschuwd voor glibberpartijen en ik hoor van een gids dat de doorgang behoorlijk smal is. Ik haak af, maar Peter gaat de uitdaging aan.
Als hij terugkomt en ik vraag of het de moeite was, antwoordt hij “Alleen voor mijn zelfvertrouwen”……
Ik denk dat hij wel een liter vocht verloren heeft: zijn petje 🧢 drupt van het zweet! Het is superzwaar geweest! Als hij weer wat bijgekomen is, doen we nog 1 grot (gelukkig is er niet zo veel klimwerk voor nodig), maar dan houden we het voor gezien en fietsen op het gemakje terug.

We willen alleen nog even langs de grote Mall die we hebben zien liggen.

Ons bezoek daar is teleurstellend. Eerst denken we dat het winkelcentrum failliet is, want we zien aan de buitenkant niets van reclame o.i.d. en er is geen enkele klant te zien. De bewaker bij de deur zegt echter dat we welkom zijn en we stappen de lege hal in en gaan met de roltrap naar boven. Het is alsof je op het vliegveld bent. Supermooie winkels, mooie spullen, alleen is hier geen kip te zien. Het blijkt een Duty Free Mall; je kunt er van alles kopen, maar dan moet je je vliegticket laten zien en dan kun je het gekochte ophalen op het vliegveld. Dat gaan we niet doen, veel te omslachtig voor dat beetje voordeel en eigenlijk hebben we niet echt iets nodig.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Marble Mountain

Weekje Da Nang

Als we net in Da Nang geïnstalleerd zijn, krijgt Peter een app van de vorige host. Een foto van mijn horloge met de mededeling dat we die vergeten zijn. Ik ben wel blij dat hij gevonden is, maar ik snap er geen jota van dat ik hem laten liggen. Hij moet haast naast het nachtkastje gevallen zijn.
Gelukkig zijn we maar 30 km. verder en na een paar apps over en weer schrijft hij dat hij het horloge morgen hier komt afgeven. Hoe hij het gaat doen, weten we niet, maar de intentie alleen al! We wachten rustig af: hij weet dat we hier een week blijven.

Als we bij Ponte Boutique over 2 fietsen beginnen, verschijnt er een grote glimlach op het gezicht van de host “Ik heb er twee voor jullie in orde gemaakt. Ik haal ze even uit de kelder. “ en hup: daar staan ze!

Even later zijn we op weg naar … ja waar naartoe eigenlijk? Er moet hier ergens een Cao Dai tempel zijn en we besluiten die te gaan vinden. Dat lukt. Het bordje dat ze geen toeristen meer ontvangen, hebben we niet gezien en we kunnen ongestoord foto’s van de tempel maken. Als we nog verder naar achteren lopen, komen we bij een ruimte waar drie dames zitten. We worden onmiddellijk uitgenodig erbij te komen zitten en krijgen thee en een schaal met lekkernijen aangeboden. Communiceren is niet mogelijk zonder Google translate, maar we komen toch te weten dat er zondag om 9 uur een dienst is, waarbij we van harte welkom zijn. Helaas zitten we dan al in de trein naar Hué, maar dat zeggen we maar niet. We bedanken ze en fietsen verder, over de draaibrug, langs het water, richting Dragon bridge. Het is daar superdruk vanwege een stuk aangelegde bloementuin en Disney-achtige figuren en activiteiten. Er worden weer veel fotosessies gehouden….

(Onze host die zo hard voor ons werkt!)

Aan de overkant van de brug, maken we onder het genot van een koffie, definitieve plannen voor de laatste week. We gaan niet meer naar Halong bay (we hebben genoeg indrukken opgedaan de afgelopen weken), maar gaan zondag met de trein terug naar Hué en van daaruit op dinsdag met de nachttrein naar Hanoi, waar vandaan we donderdags terugvliegen naar huis.
Terug in het hotel vertellen we onze plannen aan de host die voor ons beide treinreizen boekt. Super-hulp daar! Daarna boeken wij de hotels en dan hoeven we alleen nog op te letten dat we op de goede dag in de trein stappen.

Eten aan de overkant bij het visrestaurant lukt niet (zit tjokvol); dan maar weer bij de Thaise buurman (bepaald geen straf).

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Weekje Da Nang

Nieuwjaarsdagen in Hoi An

zaterdag 10 en zondag 11 februari 2024

Op zaterdag bezoeken we een terracottadorp. Het ligt ingeklemd tussen rivieren en er slibt dus heel wat klei aan, die ze op allerlei manieren verwerken en “vermarkten”. De meeste beeldjes in de winkeltjes vind ik niet echt mooi, maar in het Park hebben ze er wél iets moois van gemaakt. Uit heel veel landen hebben ze de pronkstukken nagemaakt in terracotta; variërend van de Sagrada Familia tot de Taj Mahal.
In de musea op het terrein zijn ook veel juweeltjes te zien!

In de tuin ontdek ik ook nog een slang (zie onder); geen idee of hij gevaarlijk is, maar ik blijf toch uit de buurt van zijn rode keel en groene kop.

Er worden ook workshops gegeven voor de bezoekers die hun eigen potje kunnen draaien en versieren, waarna het voor ze gebakken wordt.

We vinden ook nog een prachtig oud tempeltje met oeroude houten pilaren en een flink bemost dak.

Behalve die slang vinden we wel eens meer van die verrassingen. Zo vond ik de eerste ochtend van ons verblijf hier een kakkerlak op onze slaapkamervloer (en dit is echt een supernet guesthouse!)
Ik heb hem weten te vangen met een omgekeerde beker en een ondergeschoven kartonnetje en aan onze host overhandigd die hem zijn vrijheid terug gaf in het struikgewas een eindje verderop. Ik hoop dat hij hem heeft laten beloven niet meer terug te komen…

Mijn neusverkoudheid is wel teruggekomen 🥴🤧; gelukkig voel ik me er niet zo beroerd bij als de vorige keer, maar ik ben weer maar gaan druppelen💧: morgen even nieuw flesje kopen, want ik zit er doorheen! Na wat Arjan Lubach en Per seconde wijzer ga ik vroeg slapen 😴

Ook op zondag wordt er nog volop nieuwjaar gevierd wat te merken is aan de markt (die is niet open vandaag) en winkels die wat later opengaan en zelfs gesloten blijven. Net nu we vandaag wat boodschappen willen doen. Grote voordeel is dat het de eerste uren aanmerkelijk rustiger is in de straten, waardoor we op ons gemak ook eens echt kunnen kijken of er iets voor ons bij is.

(First things first)

We drinken daarna maar eens lekkere cappuccino is een prima speciaalzaak!
Dat smaakt lekker als het een flinke tijd geleden is!

Intussen genieten we van de voorbijgangers, toeristen maar ook autochtonen die vanwege het nieuwjaarsgebeuren soms ontzettend mooi uitgedost zijn.

We fietsen nog wat door de straten die we nog niet zagen in het centrum en vinden dan toch weer zulke mooie plekken.

En, we vinden een paar mooie souvenirs, opdat we niet vergeten…

De verkoopster staat er niet op haar voordeligst op, maar zij demonstreert hoe we de lantaarn moeten in- en uitvouwen (en Peter filmt de demonstratie). Zij maken de lantaarns zelf.
Het is ook weer zo’n leuke winkel. Net voor we de winkel ingaan, scheurt Peter zijn nagel in. De andere verkoopster ziet dat er iets is en ze biedt aan om hem te helpen, pakt een schaartje en knipt de nagel vakkundig (voorzichtig en pijnloos) af. Intussen komen twee andere jonge toeristen binnen die hun vervoer naar het vliegveld komen regelen (ook dát wordt door de dames georganiseerd): zij zijn van alle markten thuis en helpen iedereen met veel (werk)plezier.

We kopen nog broodjes voor vanavond thuis bij de beroemdste zaak in Hanoi. Ik moet er wel voor in de rij staan, maar ik heb het er voor over.
Daarna gaan we voor de laatste keer lunchen bij onze lievelingzaak: Hai Café.

Tevreden met onze aankopen vandaag, gaan we even “chillen” thuis. Lekker naar “Wie is de mol kijken”!
(pst….even van genieten: “..Ik sta bovenaan in onze poule…”😊🤭)

We sluiten ons verblijf in Hanoi af met de schitterende “Hoi An Memory show”, in de open lucht op het grootste podium dat ik ooit zag! Wij vinden het een mooie afsluiting!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Hoi An (e.o. met de fiets)

Zo zag het er vanmorgen uit in Hoi An toen we onze fietstocht door de velden begonnen (even inzoomen). We moesten vanaf dit kruispunt, 3e straat rechts. Dat duurde dus even, maar het ging goed hoor!

We hebben een heerlijke dag: eerst komen we bij een eilandje waar het dorp Tra Que op ligt (het groentedorp). En dat is best een goede naam, want het bestaat eigenlijk alleen maar uit een perfect onderhouden groente- en kruidentuin. Ze hebben slim gebruikt gemaakt van hun unique selling-point, want het is echt een toeristische trekpleister en er komen groepjes toeristen die er een kook-workshop gaan doen en dan eerst, aangekleed als tuinder met vietnamese hoofddeksel, in de tuin de ingredienten gaan plukken en daarna in de keuken aan de slag gaan.

Daarna rijden we naar het strand, maar dit nodigt niet uit voor een fikse wandeling omdat het nogal erg schuin afloopt en het een relatief smalle strook is waarop heel veel strandstoelen te huur worden aangeboden.

We besluiten door te rijden naar “Coconut-city”. Dit is een dorp, waar je in de beroemde halve kokosnootbootjes een tochtje door de kokosnoot-”mangroves” kunt maken, een zeer geliefde activiteit o.a. bij Koreanen en heel toeristisch (ze komen er met bussen naar toe) ; maar we doen het toch omdat we ook een keer in zo’n bootje willen varen.

Het is er hartstikke druk en onderweg worden er wat shows weggegeven door jonge knullen die zich hebben gespecialiseerd in het ronddraaien, dansen en stunten met de bootjes en peddels en het ziet er behoorlijk spectaculair uit.

Daarna fietsen we rustig terug naar de stad en komen tegenover ons guesthouse (er zit wel een rivier met een eilandje tussen) een restaurantje tegen waar we geweldig lekker lunchen met een flesje witte Bordeaux (sauvignon blanc).
Toe maar, het is tenslotte oudjaar hier en dat is te merken: iedereen veegt zijn eigen straatje schoon (letterlijk) en hangt de vlag uit.

Vanavond gaan we naar de oude stad om o.a. naar het vuurwerk te kijken.

En dan denk ik nog even terug en hoe we hier gekomen zijn, zie vorige dag. Aan alle onverwachte dingen die we tegenkomen en meemaken en dan vind ik het zo fijn dat we samen nog zo veel mooie reizen kunnen maken. Dit is echt mijn passie, ook of misschien wel juist als het eens even tegenzit.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Weggaan (2)

—-vervolg—-
Om vier uur zijn we weer terug bij het busstation nadat we onze koffers hebben opgehaald in het motel.
Het jongetje in de slaapkamer heeft er goed op gepast, al weet ik niet of hij de hele dag op zijn bed gehangen heeft.

Er wacht een onaangename boodschap: de bus heeft een paar uur vertraging: hij vertrekt nu om 18.30.
Een paar extra uurtjes op het station wachten: er zit niets anders op.

—— Na heel wat bussen te hebben zien komen en vertrekken en hoopvol geinformeerd te hebben of dít dan de onze is, komt er een soort van “verlossend woord”: Er is telefonisch contact geweest met de chauffeur en hij verwacht hier om 19.00 uur aan te komen…..
En daar is hij om 19.20 uur.

In een noodgang worden de koffers en wij in de bus gepropt: wij helemaal achterin liggend, naast 3 mannen en hup daar zijn we weg!

Ik zal je een uitgebreid verslag van de busreis besparen, maar enkele saillante details:
– we zijn uiteindelijk om 4.00 uur ‘s nachts in Danang;
– de busreis duurt dus even lang als de wachttijd: 9 uur (een dikke twee uur langer dan gepland);
– een kotsende buurjongen (gelukkig deed hij het voorzichtig in een plastic zak 🥴🤧);
– er is die hele reis 1 (één) sanitaire stop geweest: 10 minuten ongeveer;
– zeker 25 (ongeplande) tussenstops om passagiers af te zetten langs de kant van de weg;
– 2 politiecontroles (één van een kwartier en één van 5 minuten): geen idee wat er gecontroleerd wordt.

Om 4.30 uur liggen we na een verfrissende douche in bed in Ponte Boutique Hotel in Danang waar we weer lief ontvangen worden en binnen 2 minuten ingecheckt zijn: tophotel waar we de 12 weer terug naar toe gaan: in en rond Danang is nog een hoop te verkennen.

Donderdag 8 februari

En nu?
Het is rond het middaguur en we zijn in Hoi An. Tijd om oud en nieuw te gaan vieren (morgen is het grote Tet-feest)

Onze was wordt vanmiddag gedaan en schijnt vanavond weer terug te zijn. Superfijn, want de schone voorraad is zowat op!
We gaan naar de oude stad om wat te eten en zwerven fietsend door de zuidkant van Hoi-An en dan zie je ineens weer hoe de gewone man in Hoi An leeft en dan is er geen toerist te zien.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Weggaan (2)

Weggaan uit Tuy Hoa

…dat valt nog niet mee…

Bij het uitchecken bij Rosa Alba zie ik dat er een of ander smerig hoofdkussentje blijft liggen als de gasten voor ons vertrekken. Ik vraag aan hen of ze dit vergeten mee te nemen, maar het is klaarblijkelijk niet van hen…..

Wij rekenen af en stappen in de inmiddels bestelde taxi.

Als we een paar kilometer “en route” zijn, wordt de taxichauffeur gebeld en draait hij, wijzende op onze rugzakken” om en rijdt terug. 
We hebben toch echt alles goed gecheckt en volgens ons hebben we al onze spullen meegenomen.
Dat klopt: als we voor het hotel gestopt zijn, komt de receptionist met het smerige kussentje aanlopen. Zij denken dat wij dit hebben laten liggen….. Nou nee….

Ruim op tijd komen we op het busstation aan: een onooglijke plek in het zuiden van de stad, 8 km. van het hotel.
Peter loopt het ticketbureau in en ik wacht bij de koffers tot ik door hem geroepen word: ze hebben geprobeerd hem te bereiken (maar ja, hij heeft inmiddels een nieuwe simkaart met nieuw nummer): de bus vertrekt vanavond om 17.30 uur i.p.v. 10.30 uur. We moeten daar op dat station dus flink wat uren overbruggen en komen pas vannacht om 1.00 uur aan op het station van Danang en dan nog een taxi zien te vinden naar het hotel! We kijken nog naar alternatief vervoer, maar er is niets te krijgen: alles bezet, lang leve TET! (Vietnamese nieuwjaarsviering die dagenlang de hele vervoerssituatie ontregelt)).

Peter legt contact met onze host in het hotel in Danang (we waren daar al eerder, zoals de trouwe lezer zou kunnen weten en de host is een 🔝per) en wat hem betreft is het allemaal geen probleem… Ik zoek intussen met behulp van de dame van het ticketbureau een oplossing voor onze koffers. We mogen ze stallen in het slaapkamertje? (er ligt tenminste een jongetje van een jaar of 9 op een bed) van een Hostel 50 m. verderop dat van haar broer is! 
Wij zitten momenteel op het hoekje ernaast aan een blikje pepsi en laten even op ons inwerken wat er allemaal gebeurt en hoe we de dag verder in zullen vullen. 
Ik denk dat het vooral een beetje in de buurt rondhangen zal worden: ik zie op Google niets in de buurt liggen wat maar enigszins aantrekkelijk is om de dag verder door te brengen.

We krijgen toch wel een goed idee: we gaan met de taxi naar “de stad” om lekker koffie te gaan drinken en daarna lunchen we weer bij Hayan: dat is gisteren zo goed bevallen en daar zijn we zeker welkom. Bovendien gaat het daar niet zo snel, dus zijn we wel een paar uur onder de pannen en dat is met deze temperatuur (30 gr.) niet zo erg.
En zo gaat het precies. Ze hebben voor mij een heerlijke “Laap” gemaakt (gerecht dat oorspronkelijk uit Laos komt, maar zij vinden dat het Thais is: het maakt mij niet uit: het is heerlijk!) 

We lopen ‘s middags ook nog even naar een bakker om wat koeken/cake o.i.d. te halen voor vanavond in de bus, zodat we het obligate wegrestaurant kunnen skippen. Peter gaat ook nog even pinnen en zo hebben we toch nog een min of meer nuttige/lekkere en toch ook weer gezellig dag!

Hoe het verder gaat met de busreis e.d. vertel ik morgen.

—-wordt vervolgd—-

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Weggaan uit Tuy Hoa

Tuy Hoa (2 dagen verkennen op de fiets)

Maandag 5 februari

We zijn van plan om naar de zuidelijke kant van de rivierdelta te fietsen, maar naarmate we daar dichterbij komen ziet het er niet aantrekkelijker uit én het is weer ontzettend warm (tegen de 30 in de volle zon! ): je zult niet lezen dat ik hierover klaag, maar we besluiten toch om aan “onze” kant te blijven en ons te beperken tot een zoektocht naar een Chamtower die hier ergens in een buurt verstopt moet liggen.
(Er groeien en bloeien hier echt overal zo veel bougainvilles: prachtig!)

Het valt niet mee om hem te vinden, maar via een monnik in een tempel die we onderweg nog even bezoeken, komen we te weten dat we om de heuvel heen moeten fietsen.
Als we dat gedaan hebben – naar ons idee – willen we trappen gaan beklimmen. Dan houdt een jong stel dat daar de berg afkomt en weg wil rijden op de brommer, ons tegen en vertelt dat we er nóg verder omheen kunnen met de fiets. Ze wijzen aan welke kant op en als we even later bij een zijstraat komen, staat het jonge stel ons op de hoek op te wachten om ervoor te zorgen dat we de goede afslag nemen.
Ik krijg er bijna een brok van in mijn keel: wat een lieve mensen hier, ook en met name de jongeren!

En dan komt er nog een meevaller, want onder aan de berg waar de Chamtower op staat, staat een elektrische kar ons op te wachten en worden we voor €1,20 heen en terug vervoerd!

Het is de moeite waard: een mooie toren met een lieflijke kapel. Ook een gewilde locatie voor a.s. bruidsparen.

Op de terugweg fietsen we nog langs een pagode en een telecomwinkel waar Peter “even” zijn Vietnamese simkaart moet verlengen. Gelukkig heeft de dame van het bedrijf evenveel geduld als ik, want alles bij elkaar zijn we er wel een uur mee kwijt: maar ach we hebben geen andere dringende werkzaamheden.

‘s Avond hebben we weer een lekker verrassingsmenu (wat een goede kok hier) aan de rand van t zwembad en aan het eind als toetje een leuk gesprek met Nhung, één van de serveersters hier die wel iets met ons lijkt te hebben. Ze komt naar ons toe en schrijft op de achterkant van de rekening de vraag of we nog iets willen vragen aan haar. Dat laten we ons geen twee keer vragen….
(Misschien heeft ze gemerkt dat we wel in zijn voor een gesprek?)

Dinsdag

De volgende dag is Nhung alweer in dienst bij het ontbijt (ze heeft vanmiddag vrij, horen we later).
Ze heeft gehoord dat we vandaag naar de rijstvelden gaan fietsen op zoek naar het rif (een rij rechtopstaande rotsen in the middle of nowhere).

Ze vindt het veel te ver voor ons en biedt aan om ons met de brommer te brengen. Dat aanbod slaan we af. Achteraf heeft ze wel gelijk dat het een behoorlijk eind fietsen is (zeker 30 km. en met dit weer een extra uitdaging)! Nhung heeft ook nog een tip voor een goed restaurant in de stad en daar maken we ‘s middags dankbaar gebruik van! Zo’n apart restaurant weer: heerlijk eten dat de 43-jarige SRI-Lankaanse jongeman en zijn echtgenote op tafel zetten in Restaurant Hayan, taste of the world. En ook hier weer zo’n leuk gesprek met eigenaar en echtgenote. Hij laat ons zelfs muziek horen van een Nederlandse groep Sowulo die een project heeft om Noordse folkmusic onder de aandacht te brengen! Ook de wereldpolitiek blijft niet onbesproken: we lossen niets op, maar zo fijn om te horen dat er zoveel gelijkgestemden zijn die snakken naar vreedzame samenwerking voor een dito samenleving.

Wat we onderweg zoal zien?
– veel platgereden muizen (ratten?);
– platgereden slangen;
– schaduwzoekende buffels onder een brug;
– een dode geit die afdrijft in het kanaal waar mensen die daar hun kleding wassen, ook wel een beetje raar van opkijken;
– en heel veel mensen die op hun brommer alles vervoeren in hoeveelheden om bang van te worden!

Als we terug in het hotel zijn app ik Nhung even om te zeggen dat we het gehaald hebben (🤣) en dat de lunch overheerlijk was.
Ze antwoordt opgelucht dat ze “happy” is dat we weer “safely in the resort” terug zijn!

Ik ook!
(Zo zwaar kan het zijn!)

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Tuy Hoa (2 dagen verkennen op de fiets)