Pamplona

  • Waar de stieren door de straten stormen…maar nu even niet!

Wat een fijne dag hebben we hier in Pamplona!
We fietsen om een uur of elf richting de stad, langs een vrijliggend fietspad langs de rivier. Prima verbinding en fijn om te doen. We moeten in Pamplona nog wel even over een voetgangersbrug ( max. 1.50 m. breed, zonder railing en met een tweetal trappen waar we de fietsen overheen moeten zien te krijgen): het lukt met vereende krachten!

Als we onze fietsen aan de ketting hebben gelegd op het grote plein Plaza del Castillo nemen we eerst een Cortado (lekker kopje Spaanse koffie). Daarna wandelen we de Estafeta in en lunchen op nr. 54 met pincho’s (wat een geweldige uitvinding is dat toch, die heerlijke hapjes!).

We zijn dan al verrast door filmopnames in (nep-)sneeuw met een heuse iglo erbij! Hierdoor kunnen we niet door het park omhoog, maar moeten we met een lift, zeker zo mooi!

We laten onze fietsen op het plein staan en gaan de stad te voet verkennen. We komen al heel snel bij de Plaza de Toros, een gigantisch grote arena waar bijna 20.000 man in kunnen en die begin juli barstensvol zit. Nu is het er bijna leeg en kunnen we voor €4,— het stadion van binnen verkennen. Je ziet dan niet alleen de arena, maar ook de ruimtes daarbuiten, waar de stallen zijn, de kleedruimtes, de EHBO-kamers en de kapel om te bidden voor de goede afloop 🥴. We hebben een audio-guide (in het Nederlands) en we krijgen heel veel informatie over de arena en de jaarlijkse “stieren-feestweek” rond 7 juli. Ik vind het indrukwekkend.

Daarna wandelen we verder over de stadsmuur, langs de kathedraal. Het bezoek daaraan is fantastisch!
We horen iemand vertellen dat het hier in juli stervensdruk is, maar nu kunnen we ongestoord en soms bijna met zijn tweeën genieten van de prachtige kerk, maar vooral ook van de ruimtes daarachter, de gangen met gewelven, de kapellen, de opgravingen die nog steeds bezig zijn (we horen ze schrapen en beitelen, onder de loopplanken waar wij overheen gaan) en de musea die prachtig zijn ingericht.

Voor we het weten zijn we vier uur verder en denken we langzamerhand over terugfietsen naar de camping. Eerst kopen we nog even een stokbrood voor vanavond en dan gaan we, via een andere brug dan vanochtend, richting camping.

We zijn net op tijd om nog een uurtje in de zon na te genieten van deze fantastische dag.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Camping Ezcaba

Tegen alle voorspellingen in heeft het zowat de hele nacht geregend en het houdt pas op tegen 9.30 uur, wanneer we de fietsen op de camper zetten en gaan vertrekken.

Eerst nog even voltanken en dan begint een hele mooie rit naar Spanje, de grens over via een 8 km. lange tunnel bij Candanchu, via Canfranc en Yacca naar Pamplona. We logeren op Camping Ezcaba, een fietspad van 10 km. lengte verwijderd van de stad die we morgen uitgebreid willen gaan bezoeken.

Het is niet de meest idyllische plek die we kunnen bemachtigen, maar wel één van de zes met een verharde bodem; de overige plekken zien er ook hier behoorlijk zompig uit! Maar nu schijnt de zon en het is heerlijk.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Oloron-Sainte-Marie

Een heerlijke (rust-)dag in Oloron (onder Pau tegen de Spaanse grens aan).

Na een nacht met weinig muizenissen (prima slapen is dat) is het lekker wakker worden met een flauwe zon, al is het nog wel frisjes.

Na het ontbijt trekt Peter zijn wandelschoenen aan en poetst de plaat! Ik poets de camper 🤭, lees uitgereid de kranten en maak het nummerbord vast met tie-wraps. Dat schiet namelijk telkens los (is verder geen probleem, want het valt er niet af) en omdat onze fietsendrager nogal wiebelt (en ook een heel klein beetje scheef hangt) worden we ook dit jaar weer gewaarschuwd door bezorgde chauffeurs die achter ons reden en ons aanhouden met de mededeling dat onze fietsen er vanaf gaan vallen!
Wij weten intussen wel beter, maar we gaan dan toch weer stoppen, controleren en rijden aanvankelijk met een iets minder relaxt gevoel verder. Eigenlijk hebben we meer last van bezorgde mede-weggebruikers dan van de fietsendrager zelf! Vandaar mijn poging het bord vast te maken en we zetten voor de zekerheid ook de drager zelf wat rechter. Ben benieuwd of het helpt!

Als Peter terug is, fietsen we naar La letite Boucherie om te lunchen. Ik heb Peter verleid om hier mee naar toe te gaan met plaatjes en het feit dat je in de annex slagerij zelf het vlees uit kunt kiezen dat je gegrild wilt hebben. Hij is hevig teleurgesteld dat het op een ongezellige locatie ligt (niet in het centrum maar bij een bedrijventerrein in de buurt) en we kunnen ook nog niet buiten zitten!

Maar dan kijkt hij om en ziet de slagerij, achterin het restaurant: helemaal blij!😀

Ik ga een lekker stukje vlees uitkiezen dat ze voor me gaan grillen en Peter neemt toch maar iets van de kaart 🥴. Het maakt helemaal niets uit, want het is allebei heel lekker en nog eens goedkoop ook!
We doen nog wat boodschappen bij de Intermarche en brengen ze eerst even naar “huis”. Daarna springen we op de fiets voor een bezoek aan het dorp. De kerk is oud (en daardoor wel interessant), maar verder heeft Oloron weinig te bieden. We zitten ook nog even op een bankje te genieten van een “spektakel”: een wedstrijdje petanque tussen twee koppels oudere heren. Ze vinden het wel leuk dat ze publiek hebben.

Als we terugzijn (net op tijd) zitten we binnen: het is gaan regenen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

We zijn los (maar nu letterlijk)

4 Dagen geleden schreef ik “We zijn los” om aan te geven dat we wegreden. Dat lukt ons vanochtend dus niet.
Na een half-slapeloze nacht waarin ik alleen maar onophoudelijk plensbuiten hoor en in de modder zakkende campers zie, weet ik één ding zeker: bidden helpt ook niets.
Bij de eerste voorzichtige poging gaat het meteen mis: het linker voorwiel boort zich in de modder.

Gelukkig kan de campingeigenaar ons op het droge trekken en wat hebben we hier veel van geleerd.

Zo weten we nu:
– dat er vooraan de bus een klepje zit, waarachter zich een indraaipunt bevindt om getrokken te kunnen worden;
– dat we ook zo’n indraai-oog hebben met een vastzetstang! (niet onbelangrijk);
– dat we een trekkabel hebben;
– dat we ook een krik hebben!
We hebben gelukkig niet alles nodig, want de campingeigenaar heeft ons – mede doordat we zulke goeie spullen hebben 🥴🤭) in een mum van tijd op het droge!

We zijn niet de enigen dat er niet uitkomen; bovenaan de camping staat nog een Nederlands stel dat geen steek voor-of achteruit komt: ik denk dat ze blij zijn dat ze de traktor bij ons hebben zien komen!

De rest van de trip naar Oloron verloopt goed, al blijft het de hele dag verder wisselvallig.
Als we in Oloron aankomen, plenst het ook weer, maar gelukkig hebben we een plaats met een ruime grindplek, zodat ik vannacht wat slaap kan inhalen.

Onderweg zien we hier opvallend veel plaatsnaamborden ondersteboven hangen: het Franse alternatief voor omgekeerde vlaggen. Ook hier zijn de boeren ontevreden over het landbouwbeleid.

Hopelijk blijft het nu een tijdje droog want we gaan op de fiets naar Restaurant Le Trinquet, ons aanbevolen door de goedlachse campingeigenaresse. We moeten van haar wel vragen wat Oustalots zijn (de straatnaam van het restaurant).
Als iemand van mijn lezers het weet, hoor ik het graag!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Twee reisdagen

(Nog even een vervolg van de eerste reisdag…)

Ik had nog niet geschreven dat we genieten van het zonnetje, of het begint te regenen.
Gelukkig wordt het ‘s avonds nog even droog en eten we (noodgedwongen, want alle leuke eettentjes zitten vol) in een kebabcafé, maar het moet gezegd: het was echt lekker!


1e Pinksterdag, 19 mei

Ook vandaag weer veel velden en wegen en we verwachten (afgaande op de trip van gisteren) rond een uur of één in Bourges te zijn. Nou, we verkijken ons enorm op de hoeveelheid dorpen (van 90 naar 70, naar 50 en 30 km. per uur) omleidingen en wegopbrekingen, want we ziin pas even voor 15.00 uur in Bourges.
Daar genieten we met een paar Franse kazen en een wijntje van de formule 1. Buiten, want het weer is prachtig!

Peter fietst daarna naar het centrum en ik lees de zaterdagkranten
Ik voel me zo dankbaar en fijn 😊.

‘s Avonds keren we even terug naar Hoi An (Vietnam) voor een lekker Phu in het dorp. Hmmm…🤭

2e Pinksterdag

We staan op met lekker weer, maar zo gauw we “en route” zijn verandert dat in “puitenweer”!
De hele rit worden we getrakteerd op grijze luchten, zwarte wolken en veel, heel veel regen….
Bij de enkele stop die we houden, hebben we relatief geluk, want droog, maar het is eigenlijk te koud om je neus buiten te steken! Vooral in het merengebied is het huilen met de pet op.

We rijden vandaag dus ook geen leuke dorpen-route, maar een saaie A-Weg, afgewisseld met kleine stukken Péage.
Als we in Les Taubieres (in Douville) aankomen, regent het weer en is het moeilijk kiezen uit de beschikbare zompige plekken. Uiteindelijk kiezen we iets en blijken we op een P-plaats van de camping te staan. We gaan geen meter meer voor- of achteruit en hopen dat we morgen wegkomen van deze plek. We staan wél zo dat een traktor ons er gemakkelijk uit kan wegtrekken!
We zijn in ieder geval blij dat we op de camping iets kunnen eten, want in de wijde omgeving is niets te beleven.

We zitten nu aan een Leffe-blond en vanavond na het eten gaan we “bidden” dat het een beetje droog wordt en dat we morgen -zonder traktor – wegkomen hier. Op naar Oloron -Sante -Marie.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

“We zijn los!”

Sézanne

1e stop op onze voorjaars-camperreis naar Porto. Die plaats staat vast; vanaf daar is alles mogelijk, afhankelijk van het weer.

De start is uitstekend! We zijn gezond, weinig pijntjes en omdat we de laatste dagen steeds af en toe wat naar de camper gebracht hebben, zijn we binnen een uur vertrokken (voor 8 uur ‘s morgens en de kwaliteitskranten – zoals Van Rossum ze noemt – zijn er al en kunnen mee!).

De reis loopt gesmeerd. Het is lekker rustig op de weg, er zijn maar een paar wegwerktrajecten en om 14.00 uur staan we voor de stadscamping in Cezanne waar we om 14.30 uur een grote plek hebben voor €13,00 inclusief stroom en douches. Het laatste stuk ging over B-wegen tussen uitgestrekte korenvelden, wat bij mij de flauwe grap opriep: “Er is in geen velden of wegen een kip te bekennen!”
(Het is wel waar…)

Nu zitten we in het warme zonnetje (waar we af en toe uit wegduiken omdat het te warm (sic) is en lezen de kranten, maken de puzzel en schrijven een blog.

Straks even het dorp verkennen…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hanoi

Tja, en dan is het rondje rond: we eindigen waar we begonnen.
We hebben nu alleen een beter hotel: ruimere kamer, even weing uitzicht, maar wel met een zwembad waar we morgen voor vertrek nog even van willen genieten én een uitstekend ontbijt (al weten we dat pas sinds vanochtend).

We zwerven wat door de stad, eten dumplings en vinden Bia Hoi (het verse, beperkt houdbare bier in de buurt van Beerstreet). We laten vanaf die plek de stad nog even op ons inwerken en overdenken wat we allemaal beleefd hebben: een heleboel mooie ervaringen komen voorbij.

Dankbaarheid is het woord dat het beste past bij wat ik voel.

Dankbaar
– voor het feit dat Peter en ik deze reis samen hebben kunnen maken;
– voor de mooie ervaringen en nieuwe indrukken;
– voor de ontmoetingen met heel veel lieve mensen en de mooie gesprekken die we met hen voerden;
– voor het rustige ritme van deze reis;
– voor het feit dat wij in Nederland wonen, ondanks alle bedenkingen die ik heb en zorgen die ik me maak.

Ik neem me voor dit ritme en gevoel zo lang mogelijk vast te houden.

De laatste dag doen we niet veel anders, al komt er niets van het zwemmen omdat het ’s ochtends wat miezert.
We (her)pakken de koffers en stallen ze in hotel Anatole. We wandelen naar een stuk van de stad waar veel muurschilderingen zijn.
In de loop van de middag wandelen we terug en kleden ons om in het hotel: we verwachten de kou in te gaan: het zal wennen zijn….l

En nu zitten we op het International Airport in afwachting van de vlucht naar Hong Kong en daarna door naar Amsterdam.

Het zit erop.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Vertrekdag vanuit Hué

Na het ontbijt brengen we de ochtend door op ons luxe balkon met een kop thee en een boek. De enige geluiden zijn van een haan in de verte, van wat vogels en een kikker. Wat een rust hier…

Tegen elf uur checken we uit en stallen onze koffers bij de receptie. Onze nachttrein naar Hanoi vertrekt pas om 20.30 uur, maar we mogen de rest van de dag van alle faciliteiten van het resort gebruik maken.
Deze middag kiezen we voor het koudwaterbad. We genieten….

en… om 20.30 begint onze treinreis naar Hanoi. Daar zullen we morgen om 12.00 uur zijn.
We hebben de hele slaapcoupé voor onszelf!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Upgrade in Hué

We ontbijten “buiten de deur”, omdat we € 14,— p.p. een belachelijke prijs vinden. We vinden schuin tegenover het resort een prima ontbijtplek. In gietijzeren koekenpannen worden eieren gebakken (al dan niet met met een soort tomatensaus erbij) en de harde broodjes die ze erbij serveren zijn heerlijk vers gebakken. We betalen € 3,—, inclusief drinken in totaal!

Als we daarna de fietsen ophalen bij de receptie krijgen we een kamer-upgrade aangeboden. Het is welliswaar maar voor 1 nacht, maar het is een bungalow en in het kader van “alvast een beetje aan thuis wennen” 😉 vinden we het prima. Als we rond lunchtijd terug zijn van de fietstocht, worden we verhuisd.

De fietstocht is aanvankelijk behoorlijk zwaar omdat we via kleine wegen over heuvels moeten. Met deze fietsen krijgen we dat niet voor elkaar en een paar keer moeten we eraf en een stukje lopen.

We bezoeken achtereenvolgens het Dong Khanh Mausoleum, Lang Tu Doc Mausoleum, het Incense- village (wierookdorp) en de Chua Tu Hieu tempel. Het lijkt heel veel, maar ze liggen dicht bij elkaar in de buurt en ze zijn allemaal de moeite van een bezoek waard.

Als we terug zijn, worden we verhuisd naar de “bruidssuite”: we zijn onder de indruk. Het is een hele grote kamer, prachtig ingericht, met een dito badkamer en een zeer ruim balkon (met schommelstoelen) dat aan een meer ligt.

We lunchen in het restaurant en daarna gaan we lekker onderuit aan het zwembad!

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Upgrade in Hué

Danang-Hué (per trein)

Ruim op tijd zijn we op het station. We zijn er wel achtergekomen dat Peter vergeten is om zijn beide kamerpasjes in te leveren, maar de taxichauffeur belooft ze wel even af te geven.

De trein heeft een uur vertraging, reden waarom we op het stationsplein neerstrijken voor een kop koffie. Ze zijn het gewend daar want we worden vriendelijk onthaald en geen moment krijgen we het idee dat we onderhand eens weg moeten of nog iets moeten bestellen.
Ponte Boutique (Huy) appt intussen naar Peter dat hij de pasjes al gekregen heeft. Als hij hoort dat we vertraging hebben, is hij erg bezorgd: hoe gaan wij dat toch doen met zoveel koffers! (1 grote en 1 kleine p.p.). We moeten zeker ons hand opsteken als we op het station komen, want dat betekent dat we hulp nodig hebben.

Nou, we krijgen nog niet de tijd om ons hand op te steken want een kruier heeft ons ticket bestudeerd en onze koffers op een kar geladen. Hij brengt ons naar 2 zitplaatsen en stalt de kar in de buurt.
Dan ziet Peter op de display dat er nog een uur vertraging bijkomt…gelukkig hebben we allebei een boek dat boeit.

Als de trein wordt aangekondigd, komt de kruier aanlopen en rijdt met ons in zijn kielzog naar voren in de rij: als de deuren opengaan zijn wij als eersten weg. Wat een hulp, die man, hij weet precies in welke wagon wij moeten zijn (3), maar dat is niet de derde in de rij! en op welke plekken we zitten. Hij maakt een van de door ons gereserveerde, maar toch bezette, plaatsen vrij en plaatst onze koffers in de rekken boven ons. En dat allemaal voor €2,—

We zitten tegenover een gezelschap van 3 heren en 2 dames en het tafeltje tussen ons in hebben ze volledig in beslag genomen met bier en eten! Ze bieden van alles aan: bier, bananen, snoepjes…. en intussen drinken ze er lustig op los en zien we kikkerbillen of kippenpoten (geen idee wat) verdwijnen: ze hebben lol. De derde man heeft intussen een stapel krukjes aangeschoven in het gangpad en houdt de twee gezelschap.
De dames zijn naar een rij achter hen gepromoveerd.

(In de man aan de andere kant van het gangpad, zien wij oud-collega Lier; geen spat veranderd).

Als de trein dan eenmaal aan het rijden is, komt de schoonmaker langs die goed de vloeren aanveegt en regelmatig komen de cateringkarren langs met eten en drinken. Maar ja, alles bij elkaar zitten we dan ook zo’n uur of drie in de trein die over een prachtig bergtraject naar Hué tuft. Snel gaat het niet, want hij moet ook regelmatig op een stuk dubbelspoor wachten tot de tegenligger voorbij is.

Het resort waar we 2 nachten geboekt hebben (Pelgrimage) is een plaatje: prachtig aangelegde tuin met paden en mooie bungalows en appartementen. Wij hebben een apartement op de 1e etage. Er zijn 3 zwembaden, waarvan 1 met verwarmd water (ik denk niet dat ik die andere zal gaan zien 🤭); kortom heerlijk!

Nadat we wat gegeten hebben, gaan we naar het warmwaterbad en als we aan het eind van de middag teruggaan naar het appartement, liggen we nog even in de jacuzzi en Peter nog in de sauna. Later blijkt dat dit niet allemaal gratis bij het verblijf hoort, maar er is niemand en we genieten ervan!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties